..belki onun cümle-i asabiyesinde, kalbine girmeden hükmetmek istemiş, onun belki pek kıymettar bir şeyini, kalbinin yine sevmek, yaşamak, dolmak için çırpınan kalbini görmeden geçmişti. Zavallı yaşamak isteyen kalp beyhude işleyen bir makine gibi çırpına çırpına, işleye işleye yıpranıp, yorulup belki de kırılacaktı.