Onlara yoksulların çıplak çocuklarını gösterip bu artan fakirliğin çaresi nedir, diye soruyorum. Hiçbir cevap bulamadıkları için deli olduğumu düşünüyorlar… Ah! Keşke bu karanlık çağda aydınlığın meşalesi nasıl elde edilir bilseydim. Binlerce yoksul çocuğun karanlık geleceği nasıl aydınlatılır bilseydim.
Her bireyin içinde gizlice hep ben diyen ve asla biz, insanlar demeyen, insanları sayıları kadar küçük özel evrenlere kilitleyen bu ruhsuz ve şarkısız savaş kırları kentten çok daha az etkiliyor ve şaşırtıyordu.