... O gözler büyümüş, büyümüş, büyümüş : tabloların tümünü kaplar hale gelmişler. İfadeleri farklı ; hüzünlü, neşeli, mutlu, mutsuz, sitemli, gülen, ağlayan... Ama hepsi aynı.
Senin gözlerini onlar Nadire! Evin her köşesinden, duvarlardan, dört bir yandan sen bakıyordun bana.
En çarpıcı olanını da sona saklamış. Üstündeki kadife örtüyü kaldırdığında şaşkınlıktan donakaldım. Harika bir tabloydu, çok başarılı bir çalışma. Diyagonal olarak sıralanmış bir nota dizisini düşün... Her bir nota küreciği göz'den oluşuyor... Senin gözlerinden!
'Tablonun adı, Söylenmemiş Şarkılar, ' dedi. Söyleyemediğim, dilimin ucuna gelip de söyleyemediğim tün şarkılarımın noktalarını tabloma gömdüm. Onlar benim en değerli hazinem. Hayatıma kaldığı yerden devam edebilirim artık... '
Yaşama yeniden, işte böyle döndü Levent. Söylenmemiş şarkıların gölgesinde, göz göz olmuş yüreğiyle... "