Esra keskin
@Harfiklimi
Umut, Allah’a dayanır.
Okuduğun her satır, düşündüğün kadar kıymetlidir.
Şu anda okuduğu kitap
İnsan bazen her şeyi düşündüğünü zanneder, ama aslında en çok unuttuğu şeyi hatırlamaya muhtaçtır:
Kalbinin sahibi seni biliyor.
Görüyorsun ya, bazen hiçbir şey konuşmasan bile kalbinin içindeki uğultuyu O duyuyor. Bir tek senin bildiğin o küçük sızı bile O’na gizli değil.
Günler değişir, insanlar değişir, sen bile bazen kendini tanıyamazsın…
“Her insan için onun yapıp ettiklerini kaydeden bir gün vardır.”
(Kâf Suresi 18. ayet)
“Geç kalınmış bir gün…"
Hani edebiyatta hep bir dram vardır ya, bugün de tam öyle bir gün.
Cahit Zarifoğlu’nun bir cümlesine sığacak olsa, sakin,
ama içten içe insanı yoracak kadar dolu derdim.
Tüm bu hengâme ve yorgunluk içinde, hâlâ nefes alabildiğim için hamd olsun diyelim.
İbni teymiyye: "Hakikatin ölçüsü kişinin duygusu değil, hakikatin kendisidir"der. İnsan kendi nefsinin etkisine kapıldığında, doğru olanı eğri görebilir; eğri olanı da kendince doğru zannedebilir. Zira nefs, kelimelere bile kendi rengini vermeye meyyaldir. Aynı ayeti iki farklı zamanda okuyup farklı hissetmek de böyledir; çünkü değişen ayet değil, insanın kalbidir.
Bu sebeple anlam arayışında asıl iş, kalbi tasfiye etmektir. Zira tasfiye olmadan tefekkür yerini bulmaz. İbn Teymiyye’nin de belirttiği gibi, insanın kalbi ne kadar arınırsa hakikati o kadar doğru kavrar. Çünkü kalbin temizliği, bilgiyi doğru anlamanın anahtarıdır.