Psikolojide “bilişsel çarpıtma” diye bir kavram varmış.
Bu, beynin bilgiyi kendi duygusal durumuna göre eğmesi demek.
Örnek:
Kendini kötü hissediyorsan, nötr bir cümleyi bile olumsuz okuyabilirsin.
Mutluysan, aynı cümle daha pozitif gelir.
Yani bazen metni değil, zihnin o konuda daha önce ne yaşamışsa onu okursun.
Günlük hayatta çoğu zaman gerçeği değil,
o an içimizde ne varsa onu okuyor, onu görüyoruz.
İnsan okuduğunu olduğu gibi değil, kendi iç dünyasına göre anlıyor.
Bende de bu algı şeysi hafiften var sanırım. Neyse, zararsız bir yan etkisi görmedik daha:)