Harputlu
@Harputluu
Bir namazlık saltanatın olacak, taht misali o musalla taşında.
Janitor
High Scool
Mamuret-ül Aziz
Mamuret-ül Aziz, 13 Eylül 1987
648 okur puanıAğustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bizim toplum İlahi Vahyin uyardığı şekliyle yeterince değil, hatta hiç mi hiç düşünmüyordu. Çünkü Allah, İlahi Hitabında ne kadar az düşünüyorsunuz derken umumi bir değerlendirme yapıyor ve bütün dünya insanlığının ahvalini bize öğretiyordu.
| Metin Önal Mengüşoğlu, Düşünmek Farzdır, Okur Kitaplığı, 11. Baskı, İstanbul, Kasım 2024, s, 7.
İslâmın toplum anlayışında, şüphesiz, insanların yaradılış farkından doğan ayrılıkların kökten ortadan kaldırılması teşebbüsüne yol yoktur. Ancak, insanların bu ayrılıklarını da birbirlerini ezmek veya sömürmek, aşağılamak veya küçümsemek için bir araç gibi kullanmalarına da asła izin verilmesi söz konusu değildir. Hele bunun için sınıflaşmaları, tabakalaşmaları asla uygun görülmez. Her müslüman, kendisine verilen özellikleri ve bağışları kendisinde bir emanet olarak görür. Ödevini, kulluğunu yerine getirmekte Tanrı önünde kendisine bağışlanan bu maddî ve mânevî nimetlerden tek zerresine kadar sorumludur. Herkes kendi imkânları ve kabiliyetleri ölçüsünde sorumludur. Zengin, zengin olması sebebiyle kendini fakirden üstün göremez, onu ezemez. Kuvvetli, zayıfla toplum önünde aynı derecededir. Kuvvetini zayıfın aleyhine kullanamaz. Patron sırf patron olduğu için Tanrı önünde ve islâm toplumu katında işçiden daha üstün sayılamaz. Kim erdemli, kim Allah'a karşı ödevlerini yerine getirmekte daha titizse Allah önünde de, islâm toplumu katında da üstün olan, hayırlı sayılan odur.
| Sezai Karakoç, Çağ Ve İlham l (Metafizik Gerilim Şartı), Diriliş Yayınları, 12. Baskı: İstanbul - Mart 2021, s. 57-58.
Din, insan ve toplumun bütün hayat fenomenlerini insana bağışlanmış özgürlük sınırlarını da zedelemeden düzenleyen ve yöneten ilâhî düzendir. Eskimez, aşınmaz ve yıpranmaz bir özü vardır. Eskiyen veya değişen, anlamını yitiren din değil, zaman zaman insanın ve toplumla- rın dini kendi duygu, düşünce ve davranışlarına geçirdikten sonra soyutlaştırmaya veya abartmaya uğrattıkları oluşlardır. İnsanın ve toplumun din yorumları, kavrayış ve uygulayışları eskiyebilir, fakat din eskimez. Bu türlü eskime ve sapma, değişme hallerinde tekrar dinin saf kaynağına dönmek, eskime bilmez vahiy bütünlerine, Kutsal Kitab'a başvurmak, onunla yeniden taze duygu, düşünce ve davranış bağı kurmak gereklidir. Dinde yenilenmenin anlamı ancak budur. Dinin dirilişi, insanda ve toplumda eskiyen duygu, düşünce ve davranışları dinin özüyle temasa getirerek tazelemek, yıkamak, arıtmak ve yenilemek anlamından başka bir anlama gelmez.
| Sezai Karakoç, Çağ Ve İlham l (Metafizik Gerilim Şartı), Diriliş Yayınları, 12. Baskı: İstanbul - Mart 2021, s. 55-56.