Şiir

Şiir
@Hasan7272
Karaktersizlik en büyük övgüdür insan doğasının. oturmuş bir kişiliğe sahip olmak, taş olmaktır, tahmin edilmektir çünkü.sudur benim doğam, daha hiçbir şey olmamış ama her şey olmaya gebedir
Ve zerdüşt yılanın ısırmasıyla derin uykusundan irkilerek uyandı. Karşısında dikilen yılana uzunca baktıktan sonra, "beni uyandırdığın için teşekkür ederim. Eğer ısırmasaydın uyanamayacaktım ve geç kalacaktım. Yılan," ey zerdüşt, benim ısırdığım kişinin yolu uzun süremez, kısa adımlarla devirleceksin. Zerdüşt yılanın cevabına hiddetlenerek, "ey yılan ne zaman gördün ki bir ejderhanın yılan zehriyle öldüğünü" Böyle buyurdu zerdüşt
Felsefe
Reklam
İçimde hangi atam konuşuyor Hem ruhumda hem beynimde Gerçekte ve düşümde değilken neredeyim ben
Deli bir adam size kendinizden utanmanızı söylüyorsa, ne biçim bir dünyadır burası... (A. Tarkovsky)
Meczup
Bir bedenden tanınmayan bir bedene Şimdisizce Gaybın çığlıklı dehlizinde
Felsefe
Bibare bike qirik Binere bike lerzok Hembez bike... Ax singa min.. Ka çi di reze wegrda ma ye Çav esveda min... (keşke çeviri katletmeseydi şiiri)