Sözlerimden akıyor kin ve sitem,
Etrafımı saran bir his var, adı yalnızlık.
Sensizlikte kıran şeyler var beni,
Yüzüme gülen o şatafatlı yüzler.
İster inan ya da inanma,
Hepsi bire bir sen olmak ister.
Etrafımı saran bir his var,
Nedeni sensizlik.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
Cahit Sıtkı Tarancı