Hasan Ömer
@Hasanomer
Şu ömür merdiveninde, herkesin derdi diğerine hikâye...
Öğenci
BUÜİF/BUÜSBE - D. Tarihi (YL)
Bursa
Demircik/Xanthi-Greece, 19 Kasım
154 okur puanıMayıs 2020 tarihinde katıldı
Bir yabancıyı ne kadar yedirip içirsen, ne kadar baksan, yine yabancı kalırdı... bir yabancı!
Roman ve bilgi karışımı tadında bi biyografi tarzı eser. Adam hem görmüş hemi de gezmiş valla. Akıcı ve hoşuma giden bir tarzdaydı, hatta kesinlikle okuyun derim zira yazarımız, Tebliğ Cemaati, İhvan’ul Müslimin, Mevdudi, Seyyid Kutup, Kelim Sıddıki, İsmail Raci el- Faruki, Rabıta, Usame b. Ladin, Afganistan Cihadı, Selman Rüşdi, İbni Rüşd, Gazzali, Muhyiddin Arabi, Farabi, Şehy Nazım Kıbrisi, Ekmeleddin İhsanoğlu, Ali Bulaç, Hasan Sabbah ve Haşhaşiler, Gulbeddin Hikmetyar, Burhaneddin Rabbani, Enver İbrahim, Humeyni ve İran İslam Devrimi, Suudiler ve Vahhabilik, 11 Eylül, Malezya,Türkiye vb hepsini bir arada toplamış. Yani hepsine değiniyor ve tabi aynı zamanda ilham kaynağı olduğu (yazarın kendisine) şahsiyetler bunlar. Cenneti arayan adam aslında Cenete doğru bir arayış ve yolculuk peşinde diyebiliriz. Kitabın son kısımlarında yer alan bir - iki cümle ile bitireyim: "İslam'ın cenneti bir varış yeri değil, bir seyahat tarzıdır. Yaşamı durduramadığımız gibi, cenneti aramaktan da vazgeçemeyiz. Bu arayış sürekli bir oluş sürecidir. Keşfettiğim bütün başarısız cennetler, yanlış yönlendirilmiş bir varış inancına dayanıyor. Bu yüzden, herkes sorgulanmaya kapalı, kesin inançlar kümesi ile yaşamak zorunda kalıyor. Oysa Seyahatin kendisi her gün su kaynağına giden yoldaki bir düşünme ve sorgulama biçimidir. Özellikle Seyahatin yapılması, sürekli değişen manzara ve çevre şartları içinde, seçilen yolun doğruluğundan emin olmak için daima dikkat, gözlem ve sorgulama gerektirmektedir."
Kitap, tamamen şahsiyetleri tanıtmakta ve onların Dinler Tarihine katkılarını sunmaktadır. Her ne kadar kurucu olsalar da birçoğunda İslâma karşı olumsuz davranışlarını ve hatta bazıları Din olarak bile kabul etmeyip ondan bahsetmemeleriyle aslında Batının bu alan ile ilgili koymuş olduğu objektiflik ilkesini nasıl da sadece göz boyamak için koyduklarını ve kendi Dinlerinin misyonerliğini nasıl yaptıklarını görmekteyiz. Gerçekten İslâm alimleri kadar objektif olan başka bir dinin alimleri olmadığını ve bazen çok gereksiz bir şekilde fazla objektif olduğumuzu ve bunun bazen nerdeyse ödün vermek derecesine gelip farkında olmadığımızın kanaatine vardım. Kitabın bahsettiği öncüler: Friedrich Max Müller, Cornelis Petrus Tiele, Pierre Daniel Chantepie de la Saussaye, William Brede Kristensen, Gerardus van der Leeuw, Nathan Sönderblöm, Rudolf Otto, Friedrich Heiler, Joachim Wach, Raffaele Pettazzoni.
