Fabrikaların insanları bir canavar gibi yuttuğu çukurova’da Orhan kemal ‘cemile’ kitabıyla o muhteşem gerçekci anlatımıyla bize dönemin çalışma koşullarını,toplumsal farklılıkları,bireysel çıkarların nasıl toplumun ve emekçi insanların önüne geçişini yalın diliyle anlatıyor.15 yaşından beri fabrikalarda çalışan biri olarak ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi keyifle okudum.
Okumasınlar efendim.benim çocuklarım da okuyup yüksek tahsil görmeyiversinler,kıyamet kopmaz ya!Hem okuyup da ne olacak?Gözleri açılıp,hisler incelip,etrafın çirkinlikler karşısında adım başı üzülmektense,neme lazımcı birer küçük meslek sahibi olup çoluk çocuklarının ekmeğinden başkasını düşünmeyi bilmesinler daha iyi!
Peyami safa’nın gregor samsa’sı ile tanıştımKendi yalnızlığının dehlizlerinden çıkmak için sarıldığı aşkı nüzhet,sevginin yadsınamaz iyileştirici etkisi yine aynı sevginin ölümcül yaralarına gark ediyor.’Ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürürdüm ‘ cümlesi uzun bir süre aklımdan çıkmayacak...