bak şu bebelerin güzelliğine
kaşı destan
gözü destan
elleri kan içinde
kör olasın demiyorum
kör olma da
gör beni
damda birlikte yatmışız
öküzü hoşça tutmuşuz
koyun değil şu dağlarda
san kendimizi gütmüşüz
hor baktık mı karıncaya
kırdık mı kanadını serçenin
vurduk mu karacanın yavrulusunu
ya nasıl kıyarız insana
sen olmasan öldürmek ne
çürümek ne zindanlarda
özlem ne ayrılık ne
yokluk ne yoksulluk ne
ilenmek ne dilenmek ne
işsiz güçsüz dolanmak ne
gün gün ile barışmalı
kardeş kardeş duruşmalı
koklaşmalı söyleşmeli
korka korka yaşamak ne
kahrolasın demiyorum
Neden tatlı yalanlar acı gerçeklerden üstelik bizi uçuruma sürüklediğini bile bile daha kolay ve rahat gelir? Din adına anlatılanlara halk nasıl inanıyor ve dini esas kaynağından yani Kurandan öğrenmek ihtiyacı hissetmiyor? Ben bunu insanların kendi hedonist hayatlarından taviz vermeme adına dinin şekilci, gösterişe dayalı şeklini makbul ve tercih edilir bulmalarına bağlıyorum bu toplumun ciddi bir kesiminin dinden ziyade ahlak anlayışında sorun olduğunun çok net göstergesidir..
Cevat Kurtulan
Bir umudum sende anlıyormusun?
Umudun olursa bi çaresi bulunur elbet :)
Mustafa
@_Mstf
·
“Tahsilliyiz belki, iyi okullarda okuduk, sözüm ona kültürlüyüz, yetiştirdik kendimizi, paramız var, yabancı dilimiz var, görgümüz var. Ama çaremiz yok. Bu gerçek. Hepimiz çaresiziz.”