“Sevgi,sevilen insanın fiziksel varlığının çok çok ötesine geçer. Sevgi en derin anlamını,kişinin tinsel varlığında, iç benliğinde bulur. Sevilen kişinin gerçekte orada olup olmaması, yaşayıp yaşamaması, bir anlamda önemli olmaktan çıkıyor..”
“Biliyorum..biliyorum. Tanrı şahidim olsun, bende inandım. Ama hiç bir zaman olmadı, değil mi?”
Evet,insanın kendi inandığı şeyin bile sonunda hayal kırıklığına dönüşebileceğini umutla kendini kandırmanın ne kadar kolay ama yıkıcı olduğunu gösteriyor…