Kendi halinde insanlar bile yaşamlarında bir iki kez saygı ve minnet gibi o güzel erdemlerle çatışma durumuna girmekten yakalarını kurtaramaz. Herkes gün gelip kendisinin babasından, öğretmenlerinden ayıracak adım atmak, herkes yalnızlığın tokadını bir bakıma yemek zorundadır; ne var ki insanların çoğu buna pek katlanamaz ve kısa bir süre sonra yine siner, kendilerine bir sığınak ararlar.