Haticik
@Haticik
Kitap,kahve,huzur...
Az insan çok kitap...
30 Ağustos 1990
75 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Kusursuz yaşamların olmadığı bir dünyada yaşıyorduk. Kusurlarımızın hor görüldüğü ama kusurlarla var olduğumuz...
Birbirimizin dilinden konuşmuyorduk ama birbirimizin gözlerine bakıyorduk.
O benim kusurlarımı sarıp sarmalamış; ben bile kendi dilimi bilmezken benim dilinden konuşmuştu. Ben onu nasıl seveceğimi bilmezken o , sert ikliminde bana sevmeyi öğretmişti. Artık toktum ve üşümüyordum...
Hayatın tamamında birşeylerini birileriyle birlikte kullanmak zorunda kalmışsan, benim diyebilmek önemliydi...
Bir insanın babası olması nasıl birşeydi acaba?