Haticik
@Haticik
Kitap,kahve,huzur...
Az insan çok kitap...
30 Ağustos 1990
75 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Selime Teyze;
Çocuklarından ve herşeyden yalnızlığı ve ilgisizlik yüzünden kaçan Selime teyze.
Varlığında yokluk çektiği çocuklarından beklentisi o kadar da çok değildi.
Biraz şefkat, biraz sevgi ve biraz ilgi...
Çocuklarının ise günlük yaşantılarının telaşesi yüzünden annelerini unuttukları barizdi...
Bu kaçıştan Meltemle yolları kesişip de konuşunca pişmanlık hisseden Selime teyze çocuklarına koşmaya karar verdi ve onlara doğru gitti.
Akıbeti bilinmez ama ana yüreği dayanamazdı bu gidişe. Geri döndü.
Peki Meltemin annesi nasıl dayandı? Bu soru işareti burada hep kalacak...
Meltem;
İlk eşi Mehmet ile çocukları olmadığı için boşanan Meltem.
Meltemin arzusu ile olmuyordu bu arada çocuk.
Geçmişi yarım kalmış, yalnız kalmış ve yaralı diye,
Annesi kaçmış gitmiş, babası başkasıyla evlenmiş ve Meltemi babaanne, dede eline bırakmışlar diye çocuk istemiyordu. Korkuyordu...
Dedesi ve babaannesi ölünce yatılı okullarda okumuş.
Nasıl da basit görünen güzel hayalleri vardı annesi ve babasıyla ilgili...
Biz bazen lütufları ne kadar görmezden gelsek de rutinlerimiz başkalarının hayalleri olabiliyormuş.
Hayatının en beklenmedik kontrolsüz anında tanışmıştı Fırat'la.
Belki de bazen kontrollerden vazgeçmeyi bilmek gerekirdi. Akışa bırakmak gerekirdi...
Kitabın ilk başlarında biraz sıkıldığımı düşünsem de sonlara geldikçe çok sevdim...
Anneannesi yüzünden değil de anneannesi sayesinde hayata çok farklı bir gözle ve bakış açısıyla yaklaşan Zeynep'in hikayesi bu.
Kendini gerçekleştirme çabasına girmiş bir kadın.
Bir kadının kadın olarak varoluşunu, herhangi bir yükle mecburi sorumluluk yüklenmemesi gerektiğini, obje olmadığını anlatmaya çalışan, kimliği yüzünden suçlanmaması gerektiği bir özgürlük anlayışını aktarıyor bizlere...
Zeynep. Kendini toplumun dayattığı insan olmayacağım diye beslerken, erkekelere olan bakış açısı daralıyor, evliliğe olan inancı yok oluyor, çocuk yapma fikri onu bunaltıyorken karşısına çıkan Can'ın ona duyduğu sevgi ve saygıyla tüm korkularından tek tek kurtulmayı başardı. Sevdi, evlendi, çocuğu oldu adı Güneş...
Ve ne yazık ki hayatın en güzel en inandığı noktasında Can'ı bir tren kazasında kaybetti.
Ve onsuz yaşamanın nasıl bir zorluk olduğunu öğrenerek yoluna devam etti. Düştü.
Bu düşüş onu daha kararlı ve kızına nasıl kalkmayı öğreteceğini düşündürerek daha güçlü adımlarla yola koyulmayı sürdürdü...
Bayıldım. Okuduğum en güzel gerilim romanlarını bence bu kadın yazıyor
Hasta ruhlu bir baba, mavi gözlü kadınların kollarını kesiyor ve elleri saklıyor.
Ve yakalanıyor hapse giriyor. Geride kalan kızı normal bir yaşam sürerken babasının yaptığı şeyler tekrar yaşanıyor. Ve tüm belirtiler kızını gösterirken bilin bakalım suçlu kim.?
Devamını anlatmayacağım. Okuyun okutturun .
Keyifli okumalar
