"Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim,” dedi: “Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden için rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”
Önder’e göre gerçek mutluluk, çok çalışmak ve yalın yaşamakta yatıyordu… Bu arada çiftlik zenginleşmiş, ama her nedense hayvanların hayat koşulları değişmemişti.
Tanrım, her şey bu kadar mı, bir kahkaha ve gözyaşı koridoru boyunca seksek oynayıp durmak mı? Kendine tapma ve kendinden nefret etme? Övünç ve tiksinti?