Hep arayacaksın sen. Ya kitap, ya resim
_Tutamak sorunu. İnsanın bir tutamağı olmalı.
Anlamadım.
Tutamak sorunu dedim. Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi. Uzanır tutunurlar. Kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes Kendi tutanağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez.
Bildiğimi biliyor muydu? Eğer biliyorsa, gözlerine bakabilseydim ne görürdüm? Suçlama? Öfke? Yoksa, Allah saklasın, en korktuğum şeyi mi? Katıksız bağlılık mı? İşte bunu görmeye katlanamazdım.