Ümit Yaşar Oğuzcan ‘hüzün şairi’ olmanın hakkını vermiş bu kitapta. Okuduğum ilk eseriydi. Sevmeyi,sevilmeyi, aşkı, kavuşmayı, kavuşamamanın verdiği acıyı öyle güzel anlatmış ki etkilenmemek mümkün değil. Kendinizi ben birini böyle sevdim mi diye sorgularken bulabilirsiniz keza ben sorguladım ve sevmemişim, sevilmemişim de. Bunların dışında incelemeye başlarken söylediğim gibi mektuplarda genelde hep bir hüzün havası var ve bu bir süre sonra sizi psikolojik olarak yoruyor hatta sıkıcı olabiliyor. Sevgi,Sevda, aşk İçin yazdığı her bir cümleye ayrı ayrı hayran kalmış olsam da bir anda okuyunca sizi mutsuz hissettirebilecek bir kitap. Umarım okumak size keyif verir..