Ayşe C.
@Hayatboylee
Aşk elest bezminde bir güldü ve düştü avuçlarıma, avuçlarım halen gül kokuyor
Şu anda okuduğu kitaplar
Onu hatırlamam gerekmiyor,çünkü hiç unutmuyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eskiden ampütasyona bu kadar takılmazdım. Uzun yıllar, kalan parçalarımla idare ettiğimi sandım. Hünerli hayvanlar gibi girdiğim ortama göre şekillenmeyi, icabında rengimi değiştirmeyi, kuyruğumu kesmeyi, kanat takmayı ya da yerlerde sürünmeyi öğrendim. Fakat bunun ağır bedelleri oldu. Hem çok yoruldum hem de kendim dediğim şeyin neye benzediğini unuttum.
Acıklı konfor alanımı tek etmeyi, dışarıda, daha hafif bir atmosferin kucağında nefes almayı beceremedim.Ne garip, biraz kendini deşmeye kalksa, insan, sonunda olduğunu sandığı kişinin tam tersi çıkıyor. Sokakta görse yüzünü buruşturup asla böyle biri olmak istemezdim dediği kimse, işte o çıkıyor insan.
"Neden böyle yapıyorsunuz?"
"Yapmazsam sıkılırlar çünkü."
"Kim?"
"Telefondakiler. Bahçedekiler. Okuldakiler."
"Sıkılırlarsa ne olur?"
Cevap dilimin ucuna gelince çenem titremeye, gözlerim yanmaya başlıyor.
"Sıkılırlarsa ne olur?" diye tekrar ediyor Çiğdem Hanım.
Sesim boğuk boğuk çıkıyor artık. Belli belirsiz, "Giderler" diyorum.
"Peki giderlerse?"
"Giderlerse ne olur?"
Boğuk bir hırıltı yükseliyor boğazımdan. "Yalnız..." diye mırıldanıyorum güçlükle. "Yalnız kalırım. Yalnız kalmak istemiyorum."
"I know what it is to be young, but you, you don't know what it is to be old."
youtu.be/NWtcHgHc7fk?si=...