Çocuklukta kurduğum, yıllarca rüzgâra, fırtınaya rağmen koruduğum kumdan bir kalenin daha üstüme yıkıldığını hissediyorum. Gözlerim suyu çekilmis karanlık kuyular gibi kavruluyor. Ağlayabilsem keşke.
Uzun bir uykuya dalmak ister gibi başımı öne eğiyorum. Gözlerimi yumuyorum.