Instgram: (erkanhayrettin)
Kitap inst: @sevdaninotekiyisi
YouTube kanalım: Hayrettin Erkan
youtu.be/otDqwtQQh9g?si=...
Şiir kitabım: Sevdanın Öte Kıyısı
Öğretmen -sosyolog-felsefeci-yazar
sosyal bilgiler öğretmenliği/sosyoloji/felsefe/Sosyoloji Yükseklisans
…
Düşünülmesi-gereken şey insandan yüz çeviriyor. Kendini ondan geri çekiyor. Fakat kendini böylesine ezelden beri geri çeken bir şeyden asgari de olsa nasıl herhangi bir şey bilebiliriz veya adını dahi koyabiliriz? Kendini geri çeken, varışını esirgiyor. Yalnız - bu kendini-geri-çekme bir hiç değildir. Geri-çekim [Entzug], hadisedir [Ereignis]. Hatta kendini geri çeken şey insanı, ona dokunan ve alakadar eden tüm mevcut olanlardan daha özsel bir biçimde alakadar edebilir ve talebine alabilir. Gerçek olan tarafından dokunulmuşluk sıkça gerçek olanın gerçekliğini belirleyen şey olarak görülür. Ancak gerçek olan tarafından dokunulmuşluk [11] insanı tam da onu alakadar edene karşı kilitleyebilir; kendini ondan geri çekerek ondan kendini kaçırmasının muhakkak gizemli biçimiyle onu alakadar eder. Geri çekilmenin hadisesi şimdi hali hazırda olanların tümünün en hali hazırda olanı olabilir ve böylece bütün güncel olanların güncelliğini sonsuzca aşabilir.
Hemen fark etsek de etmesek de, bizden kendini geri çeken şey bizi doğrudan beraberinde çeker. Geri çekilmenin çekimine kapıldığımızda – göçmen kuşlardan farklı olarak - bizden kendini geri çekerek bizi çekenin çekiminde oluruz. Böylesi çekilenler olarak bizi çeken şeyin çekiminde olduğumuz zaman özümüz bu “... doğru çekim üzerinde olma” ile şekillenmiş olur. Kendinigeri-çekene doğru çekimde biz kendimiz bu kendini-geri-çekene işaret ederiz. Biz, oraya işaret ettiğimizde biz oluruz; sonradan ve yanı sıra değil, bilakis: Bu "... doğru çekim üzerinde olma" kendini-geri-çekene doğru kendi içinde özsel ve dolayısıyla daimî bir işaret etmedir. Zaten “... doğru çekim üzerinde olma” şunu diyor: Kendini-geri-çekene işaret eder halde olma.
İnsan bu çekimde olduğu surette, böylesine çeken olarak kendini geri çeken şeye işaret etmiş
…
Şöyle demiştik: İnsan, sadece düşünülmesi-gerekene yeterince yönelmediğinden değil, düşünülmesi-gereken insandan yüz çevirdiği için henüz düşünmüyor.
Düşünülmesi-gereken şey insandan yüz çeviriyor. Kendini ondan geri çekiyor. Fakat kendini böylesine ezelden beri geri çeken bir şeyden asgari de olsa nasıl herhangi bir şey bilebiliriz veya adını dahi koyabiliriz? Kendini geri çeken, varışını esirgiyor. Yalnız - bu kendini-geri-çekme bir hiç değildir. Geri-çekim [Entzug], hadisedir [Ereignis]. Hatta kendini geri çeken şey insanı, ona dokunan ve alakadar eden tüm mevcut olanlardan daha özsel bir biçimde alakadar edebilir ve talebine alabilir. Gerçek olan tarafından dokunulmuşluk sıkça gerçek olanın gerçekliğini belirleyen şey olarak görülür. Ancak gerçek olan tarafından dokunulmuşluk [11] insanı tam da onu alakadar edene karşı kilitleyebilir; kendini ondan geri çekerek ondan kendini kaçırmasının muhakkak gizemli biçimiyle onu alakadar eder. Geri çekilmenin hadisesi şimdi hali hazırda olanların tümünün en hali hazırda olanı olabilir ve böylece bütün güncel olanların güncelliğini sonsuzca aşabilir.
…
…
Felsefe ile meşguliyetimiz bizi hatta en israrlı biçimde, durmaksızın “felsefe yapıyor” oluşumuzdan dolayı düşünüyor olduğumuz görünümünü ile aldatabilir.
…
…
Düşünmeye ancak kendi içinde dikkate alınıp düşünülmesi gereken şeyi sevdiğimiz takdirde muktedir oluruz.
Örneğin, dilimiz dostun özüne ait olanı dostane olarak adlandırır. Bu şekilde biz de şimdi kendi içinde dikkate alınıp düşünülmesi gereken şeyi şöyle adlandırıyoruz: Düşündürücü olan [.s Bedenkliche]. Her düşündürücü olan bir düşünme verir. Ancak bu vergiyi sadece, düşündürücü olanın kendi itibariyle zaten düşünülmesi gereken olduğu kadarıyla verir.
…
…
Hafıza düşünmenin toplanmasıdır. Neyin üzerine [toplanır]? Bizim tarafımızdan dikkate alınıp düşünülmüş olduğu surette bizi tutan şeyin üzerine [toplanır]; yani o, dikkate alınıp düşünülmesi gereken olduğu için düşünülmüştür. Dikkate alınıp düşünülmüş olan, bizim sevmemizden dolayı bir hatıra [Andenken] ile hediyelendirilmiş olandır. Kendi içinde dikkate alınıp düşünülmesi gereken şeyi sevdiğimiz takdirde ancak düşünmeye muktedir oluruz.
…