Kimsenin kimseyi anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne işe yarıyor ki? Olanağı olsa da insanların yürekleri konuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten olurdu..
Kendi duygularınızla yüzleşmeden karşınızdaki kişilerin gerçekte kim olduğunu dahi anlayamazsınız, çünkü onlara çarpıtılmış algılamanızla ve halledilmemiş meselelerinizin yarattığı duygularla bakarsınız.
Maddi açıdan kendi başına ayakta duramayan bir yetişkin hala çocuktur. Yetişkin olabilmek için, kendi olanaklarınızla yaşayabilmeli ve başarısızlıklarınızın bedelini kendiniz ödeyebilmelisiniz.