Hayrunnazar Akgönül
@Hayrunnazar
17 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Evet Gazze'de çocuklar oyuncak için ağlamayalı yıllar oldu. Çünkü onlar çocukluklarını yaşamadan büyüdüler, büyümeye mecbur edildiler. Bir çocuğun ölümü arzulamasının gökleri nasıl kahrettiğini biliyor muyuz? Bu masumların ahlarının bizleri de bulamayacağının garantisi var mı?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şimdi artık bu mekanı terk etmeli ölümün gölgesinden bir an önce uzaklaşmalı
Mümkün mü bu?
-Evet mümkün!..
-Nasıl?
-Unutarak
-Unutarak mı
-Elbette!.. unutmak olmasa insanoğlu nasıl yaşardı bunca acı ortasında.
-Ya hatırlamak!..
-Evet,o da var. Ömür böyle geçiyor işte. Kâh unutup kâh hatırlayarak...
İşte bu umutsuz bir çabadır. Biz elbette biliriz ki aynada oluşan görüntüyü sağlayan şey aynanın arkasını kaplayan sırdır. O sır bütün insanı ve hayatın her anını kuşatmıştır.
Yönetmen kamera arkasına geçmekle, belki de aynanın arkasına geçmiş gibidir. Yani camın sırrı olmuştur.
Ama sinema acaba sadece bir ayna mıdır?
Perdede gerçekten kendimizi ve yaşadığımız hayatı görebilir miyiz?
Belki de orada sadece görmek istediklerimizi ,olmak istediklerimizi, özlem ve ihtiraslarımızı bulabiliriz.
"Seni kim bekliyor? Kölelik ve ölüm belki, yoksa kimise! 'Uyan' artık Ferdinand, sen hissediyorsundur, özgürsün, tamamıyla özgürsün, kimse senin üzerinde gücü yok, kimse sana emir veremez,duyuyor musun? Sen özgürsün, sen özgürsün, sen özgürsün! Ben sana bunu bin kere, yüz bin kere, her saat, her dakika sen bunu hissedene kadar söyleyeceğim.
