Başını kaldırmaya cesaret edemiyordu ama kelimeleri birbiri ardına okurken kendisini izleyen korku dolu gözlerin farkındaydı. İçinde bir ses melodi çalıyordu. Senin akordeonun bu, diyordu.
Bizim hayır bildiğimizde şer, şer bildiğimizde hayır vardır, Allah bilir de biz bilmeyiz. Kim bilir belki de bizi daha güzel günler bekliyordur Mehmet'im.