Kalbim Şark Cephesi Senin uyandığın sabahlara ben de uyandım her defasın-
da daha çok eksilerek. Kalbimi Şark’ta bıraktım, çünkü her
gün doğumu kendimle kavga ettim. Her gün doğumu gü-
neşte yürüdüm çıplak ayaklarla. Uyumadan önce gözlerini
diktiğin tavana ruhumdan söktüğüm çivileri çaktım. Gece
her geldiğinde gideceğim yerin karanlıkta bir başına bekle-
yen ay olduğunu biliyordum. Sonra sen uyanıp çıktığında
evinden, ilk kime ne söylediysen ben hep suskun kaldım