Hasan Dağ
@Hdag
«Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe»
«Herkes kendi içine baksın.»
Anestezi Teknikeri
Sakarya
Mardin
516 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·184 syf.·
2024 19. kitabı
Reklam
Kısacası, yalnızca tek bir insanın yapabileceği işlere ve işbirliği gerektirmeyen zanaatlere kendilerini ver- dikleri sürece; doğaları el verdiği ölçüde, özgür, sağlıklı, iyi ve mutlu yaşadılar ve aralarındaki bağımsız ilişkinin zevkini çıkarmaya devam ettiler. Lakin insan bir başkasının yardımına ihtiyaç duyar duymaz, tek kişinin iki kişilik erzağı olmasının faydalı olduğu anlaşılır anlaşılmaz, eşitlik ortadan kayboldu, mülkiyet ortaya çıktı, çalışma kaçınılmaz oldu; engin ormanlar, insanın alın teriyle sulanması gereken, kölelik ve sefaletin ekinlerle birlikte kısa sürede filizlenip büyüdüğü güleç kırlara dönüştü.
Bir toprak parçasının etrafını çitle çevirerek, “Bu, bana aittir." demeyi aklına getirmiş ve buna inanacak kadar saf insanlar bulmuş olan ilk insan, medeni toplumun gerçek kurucusudur. Kazıkları sökerek ya da hendekleri doldurarak hemcinslerine, "Bu sahtekârı dinlemekten sakının, dünyanın nimetlerinin herkese ait olduğunu ve toprağın hiç kimseye ait olmadığını unutursanız, mahvolursunuz!" diye seslenen biri, insan türünü ne kadar çok suçtan, savaştan, cinayetten, ne kadar çok sefaletten ve korkudan kurtarırdı. Fakat öyle görünüyor ki olaylar o zaman oldukları gibi kalamayacaklari noktaya çoktan gelmişti çünkü yalnızca ardışık bir şekilde ortaya çıkabilecek birçok öncül fikre dayanan mülkiyet fikri, insan aklında birdenbire oluşmamıştı.
Demek ki bir güvercin en iyi etlerle dolu bir tasın yanında, bir kedi bir yığın meyve ve buğdayın yanında açlıktan ölebilir. Oysa her ikisi de küçümseyerek reddettikleri yiyeceklerden biraz yemeyi deneseler karınlarını doyurabileceklerdir. Sefih insanlar, kendilerini ateşli hastalık ve ölüm getiren aşırılıklara işte böyle kaptırır çünkü akıl, duyuları yoldan çıkarır ve doğa sessizken irade konuşmayı sürdürür
Reklam