Heathcliff

@Heath_cliff·
·
sabitlendi
Çok sonra anlayacaktım ki, maddi nesnelerden ve bazı önyargılardan kurtulmak "varolmaya" doğru yapacağım o yürüyüşün gerekli ve vazgeçilmez bir adımıydı.
Alıntı
İnsan olmak
İnsan bazen hayatında öyle çıkmaz sokaklara girer ki, yürüdüğü yolun sonunun uçurum olduğunu, attığı her adımın onu daha büyük bir yıkıma götüreceğini içten içe çok iyi bilir. Buna rağmen, o ana kadar verdiği emeklerin büyüklüğü, kaybetme korkusu, alışkanlıkların uyuşturucu etkisi ya da sığındığı o tehlikeli umut yüzünden geri dönmeyi bir türlü başaramaz. Zarar gördüğünü, yıprandığını, günden güne tükendiğini bile bile aynı döngünün içinde kalmaya devam etmek; insanı yavaş yavaş kendi hikayesinin hem kurbanı hem de faili haline getirir. Bu durum dışarıdan bakıldığında bir iradesizlik ya da mantıksızlık gibi görünse de, aslında acıya alışmanın ve belirsiz bir gelecektense tanıdık bir mutsuzluğu tercih etmenin getirdiği o ağır teslimiyettir. Kişi, durumun vahametini haykıran mantıklı sesleri susturmak için zihninde sürekli yeni bahaneler üretir, gerçekleri çarpıtır ve her seferinde "Bu defa farklı olacak" diyerek kendini kandırmaya devam eder. Ancak bile bile devam edilen her yanlış süreç, durumun ve yükün daha da ağırlaşmasından, ruhun derinlerinde kalıcı yaralar açılmasından başka hiçbir işe yaramaz; çünkü en büyük tutsaklık, kapısı açık olduğu halde zincirlerini koparmaya cesaret edemeyip kendi enkazına doğru yürümeyi seçmektir.
Beğenisini dert etmeyecek kadar az önemsiyordu Darcy'yi.
"Sağlıklı, güçlü, iyi bir aşk için doğru olabilir. Zaten güçlü olan bir şeye her şey iyi gelir. Ama eğer zayıf, cılız bir eğilimse tatlı bir sone açlıktan öldürür onu."
Her duygusal tepki aklın sınamasına tabi tutulmalıdır.