Bir tek ülke istiyorum adı Dünya Bir tek ırk istiyorum adı İnsan Bir tek kaynak istiyorum adı Sevgi... Nazım Hikmet Ran
İnstagram : instagram.com/nahif.okur?utm_...
Yok artık pek konuşmuyoruz
Benim sözlerim eskidi
Onunki de eskidi
Zaten kelimeler sonludur
Öyle değil mi
Donuk donuk bakışıyoruz
Ben ölüme iyice yakın
O yaşamaktan uzak
Öyle bir gök içinde durmuş gibiyiz
Karanfiller ölürken
Karanfillerden bir deniz.
"Öğütler yanlıştı," diyordu. Yaşamın gözyaşı dökülerek katlanılacak bir yük değil de yüce bir neşe kaynağı olduğunu söylüyordu. Onlardan daha akılsızları atılıyordu hemen, "Günümüzün moda inancından yanaydı, cehennemde gerçek ateş olduğunu kabul etmezdi.” Bazı çekemeyenler karışıyordu söze: "Perhizde pek titiz davranmazdı, tatlı yerdi, çayını vişne reçeliyle içerdi, pek severdi çayı, kibar hanimlar hep yollarlardı ona. Keşiş çay içer mi hiç?" İçi en çok zehir dolular, "Kurumundan geçilmezdi," diyorlardı, "kendini aziz sayar, herkesin ayaklarına kapanmasını olağan görürdü." Dedeligin amansız düşmanları kin dolu bir fısıltıyla, "Günah çıkarmanın sırrını kötüye kullandı," diye karışıyorlardı söze.