Nahif Okur
@Hebbece
Bir tek ülke istiyorum adı Dünya Bir tek ırk istiyorum adı İnsan Bir tek kaynak istiyorum adı Sevgi... Nazım Hikmet Ran
İnstagram : instagram.com/nahif.okur?utm_...
Şu anda okuduğu kitaplar
Delifişek
"Ayağımıza bir parça çamur bulaşması, günün birinde toprak olacağımızı hatırlatır."
Çok sevdim ben bu sözü,bu dünyanın yalan olduğunu yüzümüze yüzümüze vuruyor sanki...
Delifişek serinin üçüncü ve son kitabı.Küçük zeze büyüdü büyüdü kocaman bir delikanlı oldu.Aşık oldu sevdi sevildi,terketti,edildi, kıskandı, sözler verdi ve tutmadı yani gençliğin bütün çılgınlıklarını ve deliliklerini yaşadı.En önemlisi de sevmiyor dediği babasının Şevkatine şahit oldu.Coçukluğundan beri özlemini çektiği baba şevkatine kavuşmasını göz yaşları içerisinde okuyacaksınız.Babası büyük bir hastalıkla boğuşmaktadır ve belkide geçirdiği onca yıl göstermediği sevginin pişmanlığıyla yakınlaşmıştır zezeye...İlla kötü olaylar mi olmak zorunda insan sevgisini göstermek için? Anın tadını çıkaramaz mıyız?En değer verdiklerimize sevgide cimrilik yapmasak,daha yaşanabilir bir dünya bizimle olmazmıydı?Ah biz insanoğlu ne zaman öğreneceğiz sevginin yüceliğini?Sevdiklerimizi yitirmeden bilsek kıymetlerini...
İlk kitap şeker portakalı muhteşemdi benim için gözyaşları içerisinde okumuştum.İkinci kitapta öğretmenlerin yaşamımızda ne kadar değerli insanlar olduklarını bir kez daha anlamama vesile oldu.Üçüncü kitap delifişekse yine gözyaşlarıyla okuduğum nefis bir ziyafeti.
Biraz bu serinin yazım aşamasından bahsetmek istiyorum;En ünlü kitabı Şeker Portakalı on iki günde yazılmıştı. "Ama onu yirmi yıldan fazla yüreğimde taşıdım," der yazar. Bu kitaptaki küçük Zeze'nin serüvenleri Güneşi Uyandıralım ve Delifişek adlı romanlarında sürer.
Belkide kitap uzun yıllar yazarın yüreğinde olgunlaştığı için bu kadar güzeldi kim bilir...
Çocuk,genç yaşlı her kesimin okuması dileğiyle...
Kalbinizdeki o küçük çocuk hep sizinle kalsın...
Keyifli okumalar...
Jose Mauro De Vasconcelos
Delifişek
Çeviri:İnci Kut
Can
Reklam
Mevlânâ
Yaydan fırlayan ok gibidir ağızdan çıkınca bir söz.
Ve hiç geri dönmüş değildir atıldıktan sonra bir ok.
Seli başından bağlar ileriyi gören kişi.Ve geçtiği yerleri harap eder baştan bağlanılmayan sel.
Ne tükenmez hazinesin sen ey dil ve ne devasız bir dert!...
Mevlânâ
Yaydan fırlayan ok gibidir ağızdan çıkınca bir söz.
Ve hiç geri dönmüş değildir atıldıktan sonra bir ok.
Seli başından bağlar ileriyi gören kişi.Ve geçtiği yerleri harap eder baştan bağlanılmayan sel.
Ne tükenmez hazinesin sen ey dil ve ne devasız bir dert!...
İskender Pala bu kitabında Mevlana'yla dolu bir yolculuğa çıkarıyor bizi.Nasıl mı? Mevlana'nın hayatından başlayıp, Mesnevî ile devam eden,gazeller ve rubailerle son bulan bir aşk yolculuğu...Söz konusu Mevlânâ olunca ben pek araya girmek istemiyorum ve alıntılara yer vermek istiyorum buyrun ozaman küçük bir aşk yolculuğuna çıkalım...
Mesnevî
Lokman ile Efendisi
Ne vakit sofra hazırlansa,Lokman'ı çağırtırdı hemen efendisi.Önce Lokman elini uzattırdı yemeğe,sonra efendisi başlardı yemeye.
Lokman'ın yediği kaptan yemekti adeti,ve ayrı kaba israf derdi.Lokman'siz sofrada iştahı kapanır,onunla yemeyi dirlik bilirdi.
Bir karpuz hediye gelince efendiye,seslendi ve oğluna Lokman gelsin diye...
Sıcak mı sıcaktı gün.Gelince Lokman, bıçağı iştahla sapladı efendi karpuza...Ve bir dilim kesip koydu önüne...Sanki buz şerbeti sunuldu susuza...Ve başladı yemeye Lokman.
Bir dilim daha... Şeker gibi yiyordu,öyle tatlı,öyle neşeli...Ye diye diye,dilimlerin sayısı gelmişti on yediye...Efendisi aldı sonra bir dilim kesip yeniden,"tatlı galiba karpuz,hele bir bakayım"diye içinden.
Lokman'ı istekle yer görünce,gönlü doldu.Galiba iştah ve arzu ile karpuza mağlup oldu.
Yer yemez ağzını yakmıştı karpuz.Diline ve ağzına değmişti sanki acı bir tuz.
Sustu kaldı bir müddet,hiç konuşmadı."ey canımın canı"dedi, Lokman'a neden sonra...
Bu zehri nasıl yedin bitirdin;eziyeti lutfa nasıl karşı getirdin?
Nedir bunca sabırlılık,nedir bu sabır?Cana düşmanlık mı oldu şimdi tahammülde sınır?
Neden bildirmedin acılığını,bildirmedin kibarca
Reklam