Hediye
@Hediye0161
Öğretmen
Doktora
Bu dünyada bazen işlerin böyle yürüdüğünü kabul etmelisiniz. İnsanlar bazen bir şekilde düşünür, hissederler, sonra başka bir şekilde. Siz de bu sürecin belli bir noktasında büyüdünüz tesadüfen.
Reklam
maksim gorkinin bu romanında bana en dokunan karakter alyoşa'nın babaannesi. gerçekten de hayatta bazı insanlar var ki -tarihi ve zamansal bağlamından ayırmaksızın yani her dönemde yaşamış ve yaşayacak- iyilikleri nispetinde çevrelerinden suistimal görürler. her ne kadar bazı roman kişilikleri, hele ki bu kişilik realist bir yazarın yarattığı bir karakterse- zorlukların son kertesine kadar dayanmak zorunda bırakılsa da, bu durum onların veya onlara yakın karakterlerin var olmadığı anlamına gelmiyor. babaannenin sabır ve sebat göstermesinde dini inanışları bir sos minvalinde sadece, aslında kişilik olarak iyi bir insan bu. öyle ki dede karakterine, ipsiz sapsız çocuklarına katlanıyor. insan bu karakter hiç ölmesin ve tüm hayatı boyunca maksimilyiç'e omuz versin istiyor.
John Boyne'un Olduğun Yerde Kal kitabı, 1. Dünya Savaşı'nda babası cepheye giden 9 yaşındaki Alfie'nin gözünden savaşın yıkımını ve ailenin mücadelesini anlatan duygusal, sürükleyici ve akıcı bir çocuk/gençlik romanıdır. Çocuklar için eğitici ve duygusal derinliği olan, aile ve sadakat temalı başarılı bir eser olarak değerlendiriliyor.
uçurtmayı vurma! "Bir uçurtma! İlk kez senle birlikte görmüştüm geçen yıl. Ben ne olduğunu bilememiştim de sen demiştin uçurtma diye. Kocamandı senle gördüğümüz. Bizim göğümüzdeydi hem.
“Ben bir zamanlar… ben bir zamanlar, herkesin eşit olacağı bir ülke hayal ettim. Herkesin çalışacağı, her şeyin bolluk içinde olacağı bir ülke. Gençliğimin rüyasıydı bu, tıpkı senin şu anki umutların gibi saf ve gerçekti. Ama sonra anladım ki düzeni sağlamak için demir bir el gerekir. Düzen özgürlükten daha önemlidir.”
Reklam