Acımayı kınamsıyorum,çünkü utanmayı saygıyı,insanları ayıran sezme duygusunu kolayca yitirirler çünkü acıma bir anda o ayaktakımının kokusunu belli eder,görgüsüz davranışlara öyle bir benzerki ayırt edilemez çünkü acıyan eller kimi zaman neredeyse Yok edercesine bir büyük alınyazsının yaralarla dolu bir yalnızlığın ,bir ağır suç işleme ayrıcalığının içine karışabilirler.Acımanın aşılmasını soylu Erdemler'den Sayıyorum