Acımayı kınamsıyorum,çünkü utanmayı saygıyı,insanları ayıran sezme duygusunu kolayca yitirirler çünkü acıma bir anda o ayaktakımının kokusunu belli eder,görgüsüz davranışlara öyle bir benzerki ayırt edilemez çünkü acıyan eller kimi zaman neredeyse Yok edercesine bir büyük alınyazsının yaralarla dolu bir yalnızlığın ,bir ağır suç işleme ayrıcalığının içine karışabilirler.Acımanın aşılmasını soylu Erdemler'den Sayıyorum
Yazılarımın Havasını Soluyabilen Bunun Bir Yüksek Yer Havası Sert Bir Hava Olduğunu Bilir O Hava İçin Yaratılmış Olmalı İnsan Yoksa Oldukça Büyüktür Üşütme Tehlikesi Buz Yakındır Yanlızlık Yaman Ama Herşey Nasıl Durgun Işık içinde Nasıl Özgür Solur İnsan Ne Çokmuş Şeyi aşağılarda Bırakmıştır Felsefe Bugüne dek Anladığım Yaşadığım Gibisi Yüksek Dağda Buz İçinde Gönüllü Yaşamaktır..