elif nur
@Hekateeee
TDE (2/4)
Ankara
5 Şubat 2003
136 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
"insanın hayal hanesi, oğlum," demişti bir keresinde, "onun en saf umutlarını da en karanlık korkularını da bir araya getiren tuhaf bir diyar."
Gelecek bir bilinmezlik değil, bir işkence sahnesiydi artık; kendisi ise o sahnede hem kurban hem seyirciydi.
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak, ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması, senin benimsenmen, senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak...İşte bu, sevdanın ilk adımı değil miydi?
Ben bu güne kadar hiç yegâne öznesi olduğum bir işe kalkışmamıştım. Hiç kendi kaderimi tayin edecek bir adım atmamış, ekseriyetle bana gösterilen yere ilişmiş, bundan şikâyet etmemiş ama şimdilerde yeni yeni ve epey sarsılarak fark ettiğim şekilde bu sınırları belirlenmiş hayattan sandığım kadar tatmin olmamıştım. Bir şeyler eksik kalmış gibi geliyordu.
