تَزوَّدَ إلي يومِ المَماتِ، فإنَّه
وإن كرهتْهُ النَّفسُ، آخِرُ موعِدِ
Ölüm günü için hazırlık yap, zira ölüm
Nefis sevmese de son buluşmadır
Züheyr bin Ebi Sulma
Platonik şairin varlığında her şey, aşkın gücüyle büyüye ve dönüştürmenin kimyasına dönüşür. Onun nazarında aşk, efsanevi bir etkililikte yürüyen bir güç ve bir tür sürükleme ve teslimiyettir ki, ister kavuşsun ister kavuşmasın , şair bunlarda kendini, kendi varoluşunu ve kurtuluş yolunu görür. Onun şiiri , matematiksel zamanı büyülü bir şekilde mağlup ederek geçmek ve tükenmek bilmeyen dolu dolu ruhsal bir zaman, yani zamanın yanında gizlice akan bir zaman yaratmak için bir vasıtadan başka bir şey değildir.
Aşk hayat ve ölümün, neşe ve elemin , kabir ve dirilişin buluştuğu bir merkezdir. Platoniklerde bu anlam iyice belirginleşir. Onlara göre elemsiz ve ölümsüz aşk yoktur. Aşk ve ölüm birdir.
Bugün gördüklerimiz, dün gördüklerimizle aynı görünür. Gelecek ise bu genişlik boyunca kamufle edilmiş bir geçmişten başka bir şey değildir. Yeni bir şeyle tanışmayız , fakat aynı şeye ya da sürekli kıyafet değiştiren tek bir şeye dair bilgimizi başka bir şekilde tekrarlarız. Her şey geçmişe dahildir ve her şey gördüğümüz, görmeye alıştığımız derecede tanıdıktır.