İnsan doğarken bile dokuz ay bekliyordu ama ölürken her şey göz kırpma süresi kadardı. Birden bir toz bulutu gibi yok oluyordun; çabaladığın, savaşını verdiğin her şey asılı kalıyordu havada. Bana kalırsa insan yaşarken daha dikkatli davranmalıydı, ölmeyecekmiş gibi ya da çoktan ölmüş gibi değil de sadece yaşamalıydı işte. Korkmadan, kaçmadan, saklanmadan ama en önemlisi insan gibi yaşamalıydı, hurda gibi eskimemeliydi.
“İnsan keşkelerle çevrelendiğinde geleceği aydınlık olmaz ve arafta sıkışıp kalmış gibi şu anını kirletir. Ben keşkesi olmayan biriydim seninle tanışana kadar.”