Helin Beyza Çakmak

Helin Beyza Çakmak
@Helincakm_
"Asıl körlük umudun tükendiği bu dünyada yaşamaktı..." /José Saramago
"Her şey yok olup yalnız o kalsa, benim varlığım yine devam ederdi. Fakat her şey yerinde kalıp da o ortadan kaybolsa, dünya bana büsbütün yabancı olurdu."
Reklam
"Şimdi neyim ben? Bir sıfır. Yarın ne olabilirim? Yarın, dirilip yeniden yaşamaya başlayabilirim! Tümüyle mahvolup gitmeden önce, içimdeki insanı bulabilirim!"
Geçmişi çamaşır suyuyla yıkayamıyor, bir şömineye atıp yakamıyorduk. Elimize bir makas alıp geçmişi paramparça edemiyorduk. Geçmişi bir halının altına saklayamıyorduk. Dünya üzerindeki en büyük gerçeklik geçmişti ve biz bu gerçekliğin üstüne hangi tablo asarsak asalım kapatamıyorduk. Geçmiş, yaşanmıştı. Ve her zaman oralarda bir yerde duruyor olucaktı... Köşede duran her şey, "Ben burdayım!" diye bağırıyordu...
Kendimizi bulabilmemiz için önce kaybolmamız gerekiyordu biraz... Çünkü insan kaybolmadığı sürece bulunamazdı hiçbir zaman... Bu yolculuk bir yere, birine veya bir şeye doğru yapılacak bir yolculuk değildi. Kendimize doğru yola çıkacaktık, yalnızca kendimize...
Kar tanesi
*Ve bir gün biri gelir, karanlığa bir kibrit yakar, daha hızlı erirsin... *
Reklam