Hikaye ana karakterimiz Adalet'in bir gün ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenmesiyle başlıyor. Adalet, bu yaşına kadar hayata ve insanlara dokunmadan, etliye sütlüye karışmadan öylesine yaşayıp giden bir karakter.
Hayattan bu derece kopuk yaşamasına rağmen onu bu kadar erken kaybedeceğini anlayınca aslında hayatı sevdiğini fark ediyor Adalet. Ve çocukluğundan beri yakasını bir türlü bırakmayan suçluluk duygusuyla ilk günahını düşünmeye başlıyor. Çocukken bir arkadaşının oyuncak ayısını ondan aldığını hatırlıyor ve onu sahibine geri vermek için düşüyor yollara.
Adalet anne babası tarafından sevilmemiş ve sevgisiz büyümüş biri. O küçük kız çocuğuna sarılmayı o kadar çok istedim ki okurken... Çocukluk dönemindeki eksikliklerin, yaşananların insanın hayatını nasıl şekillendirdiğinin iç acıtan bir örneği Adalet.
Çocukluğunda sevilmeyince Adalet de sevilmeme korkusuyla kimseyi sevmemeye karar vermiş, kabuğuna çekilmiş, ördüğü duvarların arasında yaşamış hep kimseye Dokunmadan...
Kitabın vermek istediği mesajı net olarak verdiğini düşünüyorum. Hayat korkarak yaşamak, adım atmayı beklemek için çok kısa. Ne olacaksa olsun deyip içinden geçeni yapmalı, söylemeli insan.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yazarımız o masalsı anlatımı ile bizleri yine çok güzel bir yolculuğa çıkardı. Üç yıl beklememize gerçekten değdi. Kitapta Kalender'in gönül yorgunluğundan kaçışını, babasının hayallerini gerçekleştirmek için çıktığı yolculuğu ve umuda tutunuşunu okuyoruz.
Okurken zamanda yolculuk yapmış gibi o anda kendinizi buluyorsunuz. Kalender ile beraber görüyor, yaşıyor ve her duyguyu hissediyorsunuz.
'Sular Üstünde Gökler Altında' sizi keşif yolculuğuna çıkaracak. Kaşif Kalender ile birlikte aşkı, özlemi, hayal kırıklığını, dostluğu, cesareti, zulmü, acıyı, denizleri, İspanya'yı, Hint Adalarını, yerlileri, göreceksiniz. Keşfe çıkacaksınız. Bu efsanevî yolculuk aynı zamanda insanın içindeki yolculuğa da dokunacaktır. Yaşanmış hislere ayna tutacaktır.
Kristof Kolomb önderliğinde altın bulmak için aylar süren seyahatte tuttuğu keşif defterini babasına verme hayalindedir Kalender. Kitap su gibi akip gitmektedir.
Kalender'in onca savruluşuna sebep olan aşkı Ustinya ve Kalender'i o aşk batağından kurtarıp kollarında huzuru bulmasını umduğum saf sevgi Yumanek. Ben Yumanek ile saf sevgiye kavuşmasını beklerken yazarımız onu okyanuslara yem etti ve ters köşe ile Ustinya'ya kavuşturdu.
Yazarımız hep yazsın ve bizler de o masalsı yolculuklar ile dünyaya biraz ara verelim.
Bir Ezgi Durmuş klasiği… Sonu ters köşe ile biten bir kitap fakat daha ilk sayfa da kitabın sonunda ne olacağını bile bile heyacanla okumaya devam ediyorsunuz. Okuduğum ikinci kitabıydı sevdim: dilini, kurgusunu, önemli yazar/ şair/ düşünürlerden yapılan alıntılarını, altını çizdiğim birçok cümlesini…
En çok da duygu yoğunluğunu sevdim. Öyle ki çoğu sayfada gözyaşlarımı silerek devam etmek durumunda kaldım. İnsanın içine işleyen ve kendinden pek çok şey bulabileceği bir dünya var bu hikayenin içersinde.
Kalemin gücü, kelimelerin, cümlelerin boğmadan akıp gitmesi...
Üstelik erkek bir karakterin ağzından kaleme alınması...
Altını çizdiğim o kadar çok satır var ki...
İnsan hayatı ne kadar garip, sanki başımıza hiç gelmeyeceğini düşündüğümüz şeylerin orta yerinde kendimizi bulduğumuzda anlıyoruz sanırım bunları. Bazen yaşadıklarımızdan kaçmanın yolunun onları unutmaktan geçtiğini düşünürüz değil mi, pek yaşadığınız iyi/kötü her şeyi günden güne unutacağınızı söyleseler size ne düşünürsünüz?İntihar Ormanları ile Umut ve İz bize hayatlarının kapılarını açıyorlar. Onların sevgilerinin kuşattığı evlerinin orta yerinde buluyoruz kendimizi. Sekiz yaşından beri et ile tırnak misali olan bu ikilinin arasına kalabalığa dalan bir otobüs misali dalıyor Alzheimer. Bir taraf unutmaktan korkarken, diğer taraf unutulacak olmanın acısını yaşıyor kalbinde. Umut'un ağzından dinliyoruz olan biteni. Aşkları nasıl başladı, İz'in babaannesine olan düşkünlüğünün hikayelerini, Umut'un babasının geçmişine saplanıp kalmasını ve anı yaşayamamasını. Ve olan biten her şeyin bu ikiliden birinin hafızasından günden güne silinmesini. Ve ötekinin güçlü kalmaya çalışıp diğeri için de bu hayatı yaşamaya, ona her şeyi bıkmadan yeni baştan yaşatmaya çalışmasını. Her şey senin için Canıtın.
Ah, kimselerin vakti yok. Durup İnce şeyleri anlamaya.’’ Bu dizeleri sana mı yazdılar Osman? Sen neler yazdın bize Osman? Ilık ve huzurlu bir ilkbahar esintisiyle yazmaya başladığın günlüklerini gövdesi hayat kadar yaşlı, hayat kadar yeşil ve umut dolu bir ağacın dallarına bir dilek gibi astın ya…
Osman’ın elyazması günlüklerinden de neyin nasıl olduğu, bir olay bir durum karşısında nasıl hissettiğini, neyi kimi sevdiğini, nefret ettiklerini, naifliğini, kırgınlıklarını, kızgınlıkları, kayıplarını, yenilgilerini, büyük aşkını, bir milyarderken nasıl çöküşe doğru düştüğünü, kalabalıklar içindeki yalnızlığını, başarısızlıklarını, müzik tutkusunu, hayatla savaşlarını her şeyi ince ince yazmış o günlüklerine..
Üçlü serinin son kitabı #osman diğer iki kitabı okumamış olsaydım Şebnem'i suçlu bulabilirdim...
Ama gerçekler ne kadar doğruysa o kadar acıtır Osman...
Yeşil Peri Gecesi için başlı başına bir “toplum eleştirisi” diyebilirim. Kadının; toplumdaki yeri, hem kadınlar hem de erkekler tarafından algılanış biçimi, bedensel güzelliğin nesneleştirilmesi gibi konuların sağlam bir kurguyla 469 sayfada okura izlettirildiği bir kitap, dikkat edin okutulan değil. Yazar birinci tekil şahıs anlatıcıyla okuru büyük oranda bütünleştirmeyi başarmış.Kitap boyunca çok sayıda şarkı, şiir ve filmlerde geçen sözlere yer vermiş.Hayattan intikamını, yaşamını ona zehir edenlerden almak yerine onların kendinden beklediğini, hatta daha fazlasını, vererek almayı seçen, melankolik ama bir o kadar da taş kadar hissiz, “güzelliğini en zehirli sermayesi olarak kullanmayı seçen” bir kadının öyküsü Yeşil Peri Gecesi.
Modern toplumun tüketim çağında erkek egemen düzenin kadın bedenini metalaştıran arzu nesnesine dönüştüren irinli çarkları arasında var olmaya çalışan Şebnem aşkları, terk edilişleri, acılarıyla dimdik ayakta durmaya gayret eden bir savaşçı bana göre. Ayfer Tunç kalemi güzel anlaşılır ve hakikat dolu bir yazar. Bu hikayeyi böyle yüreğimde hissetmeme sebep olan yazar. O kadar güzel, o kadar güçlü yazmış ki etkilenmemek elde değil.
Okumanızı, Ayfer Tunçla tanışmamış iseniz tanışmanızı şiddetle tavsiye ederim.
