Sabahleyin kapıdan çıkarken, dua:
《Allah'ım; kalbimde bir nur, dilimde bir nur, kulağımda bir nur, gözümde bir nur, ardımda bir nur, önümde bir nur, üstümde bir nur, altımda bir nur halket ve bana nur ihsan
eyle!》
«- Allah, kullarından birini, dünya ile kendi yakınlığı arasında serbest bıraktı; kul da Allah'ı seçti.»
Ebu Bekr ağlıyor:
- Anam, babam, her şeyim sana feda olsun, ey Allah'ın Resûlü...
Sahabîler, haşyet ve dehşetle birbirine bakışırken, Allah'ın Sevgilisi devam ettiler:
~Sohbetiyle, sevgisiyle, malıyla, canıyla bana insanlar içinde en büyük yardımcı Ebu Bekr oldu. Eğer dünyadan bir dost seçmek gerekseydi, Ebu Bekr'den başkasını bula- mazdım. Fakat onunla aramdaki, sadece İslâm kardeşliğidir.~