Sabahı beklemeyiniz dostum, geceden yola çıkınız. Olur ki uygulamasınız. Sırtınızdaki çıkında ebedi gayenin düşürülmüş aşıkları varsa ne mutlu size. Gece serindir, yapraklardan süzülen yel gözünüzdeki yaşları kuruturken ruhumuzdaki kainatın derin sessizliğini taşıyan sabaha doğru yürüyüp fecri başlatınız.
Cemiyetin vahşi, zehirli bitkilerle dolu, her dalında uğursuz baykuşların manasız telkinler yaptığı sık ağaçlı ormanlarda çetin yolculukların başlangıcı için sabahı bellemeyiniz sabahı beklemek öğleni, öğleni beklemek akşamı beklemek gibi bir ruh gevşekliğini doğurur.