❝ Mr. Mrs. ❞ ✿
@HerKitapBirDunya
311 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
“Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum” cümlesiyle çarpıcı bir başlangıç aynı zamanda en etkileyici kitap girişi yapıyor yazar. Karakterin annesinin cenazesi karşısında gösterdiği soğukkanlı tavırları “Annemi elbette çok severdim; ama bu bir şey ifade etmezdi ki. Sağlıklı bütün insanlar, sevdiklerinin ölümünü az çok arzu etmiştir.” cümleleriyle açıklaması bizi ilginç bir hikayenin beklediğinin habercisidir.
Bir solukta okunabilecek oldukça akıcı bir kitaptır. Yazar topluma, kendine, ölümü bile kabul edebilecek kadar hayata, kısacası tüm varoluşa yabancılaşmayı oldukça yalın bir dille anlatır.
Çağımızda pekçok kişinin yaşadığı ama ifade etmekte zorlandığı “yabancılaşma”yı Camus’nün 1942’de yazdığı kitapla ifade etmeyi kolaylaştırması kitabın okurları için en önemli katkıdır.
Bir çırpıda okunabilmesine rağmen üzerinde uzunca bir süre düşünülebilecek derinlikte bir kitaptır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sadece okumakla kalmayıp okuyucuyu içselleştiren , yaşama amacını ve varlığını sorgulattıran ve hayallerimizin peşinden gitmeyi öğreten aynı zamanda üzerinde düşündürücü felsefik bir kitap niteliğinde adeta.
Mutluluk ve hedef uzak gibi görünse de aslında çok yakındadır. Her insan kendi menkıbesini yaşamak için dünyaya gelir ve kendi kaderini yaşar. Mutluluğu uzakta aramak yerine yüreğimizin sesine kulak vererek ve işaretlerin diline bakarak evrenin gizemli dilini sezebilir, içsel serüvenimizi tamamlayabilirsek mutluluğu da kavuşabiliriz. Bir insanın kendi isteklerine ulaşabilmesinin en güzel yolu, yüreğinin sesini dinlemesi ve işaretlerin dilini iyi anlamaktan geçmektedir.
Gönül gözü maddi gözden iyi görür. Yüreğindeki iç sesi dinle. Yüreğinin sesini dinleyenler ve işaretlerin dilinden anlayanlar, gerçek mutluluğun ve definenin nerede olduğunu anlar.
Bir şey istediğin zaman, bütün Evren arzunun gerçekleşmesi için işbirliği yapar."
Burada anlatılan şey evrenin de bir ruhunun olduğu hatta her şeyin bir ruhunun olduğu ve eğer gerçekten dikkat edersen her eşyanın sana muhakkak anlatmak istediği bir şey, bir sır vardır. Önemli olan bu sırrı keşfedecek olgunlukta olup olmaman.
Stefan Zweig, Satranç kitabını yazdıktan sonra 1942 yılında eşiyle birlikte intihar ediyor. Eser üzerinde düşünürken ise bu durumu öğrendikten sonra daha fazla düşünmeye sevk ediyor insanı.Psikolojik bozukluklar, yalnızlık ve kendini bir hiç hissetme gibi duygular kitapta yer almış. Kitap bir satranç oyunu hikayesini anlatıyor gibi gözükse bile aslında güzel psikolojik analizlere yer veriyor.
Hikayenin sürükleyici olduğunu oturup kitabı okumaya başladığınızda zaten hissedeceksiniz . Hatta o kadar sürükleyici bir kitap yazmış ki Stefan Zweig, kitabı bir solukta okuyup bitirdiğinizde hem nasıl bu kadar çabuk bitirdiğinize şaşıracak hem de kitaptaki derin manayı anlamak için bir süre daha düşünmeye devam etmeniz gerekecek.
Hediye sonucu elime ulaşmış ve iyi ki ulaşmış dediğim kitaplardan biri oldu öncelikle bunu belirtmek isterim. Kitap gerçek bir hayat hikayesini konu alıyor ve siz kendinizi konunun içerisinde buluyorsunuz. Jodi ‘yi bir gün kene ısırıyor ve Jodi felç oluyor. Felç olduktan sonra o eski neşeli, hayata tutunan halinden fazlasıyla uzaklaşıyor ve bir gün tam umudu kesmiş ve kendinden vazgeçmişken aklına çok güzel bir fikir geliyor. Dünyanın dört bir yanına sevgi dolu mektuplar göndermeye başlıyor. Yolladığı mektuplarla insanların hayatına ışık tutuyor.Bir yandan da kendi hayatı için bir umut kapısı açılıyor. Kelimelerinin gücü sayesinde umudunu kesmiş, mutsuz, sevildiğini, takdir edildiğini bilmek isteyen insanlara güç veriyor. Sanki mektuplarıyla onları kucaklıyor.İçinde bulunduğumuz yer ne kadar karanlık olursa olsun bir ışık bulmak için hala bir umudumuzun olduğunu, çaba göstererek ona ulaşabileceğimizi gösteren çok güzel bir kitap.
