Bu saate kadar uyutmuyorsa derdiniz sizi üzülmeyin.
En azından hala nefes alabiliyorsunuz.
Belki bir mucize olur da değişir birden bire her şey. Belli mi olur?
Olursa güzel olur. Umut olur. Can olur, Canan olur. Harbi olur.
Dikkat ettiniz mi?
Yine cümlelerimin bir yanı hüznün diğer yanı ise minicik kalan umudun peşinde.
Umudun rengi sizce nedir?
Gökyüzü gibi mavi mi?
Bulutlar gibi beyaz mı?
Ya da ağaçlar gibi yemyeşil mi?
Bence umudun rengi hiçbiri değil.
Umudun rengi sensin.
Sen umudun ta kendisisin.
Bazen sevinçli bazen kederli bir rengin var senin.
Bazen siyahsın. Kimi zaman mavi kimi zaman beyaz.
Gülümserken gözlerinin içi gülüyorsa bence tam o an mavisin. Deniz gibi, berrak.
Özlerken siyahsın mesela. Ama yine sensin.
Kendini sürekli cezalandırmaktan vazgeç.
Umudun bir çok rengi var. Kendi renklerini sev.
Onları öğren. Onlarla tamamlan.
Başkaları için kendini feda etmeyi bir kenara bırak artık.
Denedin, denedik. Olmadı.
Kendi renklerinle kendi dünyanı baştan yarat.
Silkelen, odaklan ve denemekten asla vazgeçme.
Çünkü sen buna değersin.
✍️✨Esra