Hicran
@Hicransss_
Ne gerek var bunca hengameye anlamıyorum
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu fani hayat güzergahında sonsuz olmaya değer ne kadar an ve saniye vardır. Gökyüzünde seher vaktinin renkleri, yeryüzünde altın renkli bir sabah, çiçeklerden bir gelin odası, kuşların şarkılarıyla alkışlanan ilk aşk öpücüğü, sonsuz olmaya layık değil midir?
Reklam
Kendisini para ve itibar sahibi zenginlerin sonu gelmez heveslerine terk eden esaretin insanlık meziyetlerini alçaltmasından, gönlünün ne kadar kırık, ne kadar üzüntülü bir halde olduğuna gösteren baygın gözleriyle saygı görmek, sevilmek gibi kadınların önüne geçemeyecekleri şiddetli arzuların hakaretle ayaklar altına alınmasından gelen üzüntü ve ıstırabı, o halinde uçları aşağıya doğa eğilmiş, hassas olduğunu gösteren incecik dudaklarından anlayarak, ne kucağında ağlayacak bir validesi, ne kendisine kol kanat gerecek bir babası veya kardeşi olduğunu hatırlamak...
Hayatımız son dakikalara, felaketimiz son derecelere yaklaştığı zaman ani bir teselli, Allah'ın gönderdiği bir yardım çoğu zaman kırık kalplerimize yardıma olduğu gibi, o gün ortaya çıkan bir olay, çocuğun durumunu değiştiriyor ve belki de yalçın kayalardan, siyah ormanlardan akan bir nehir gibi, vücudunun zahmetleri ve ruhunun istirapları içinde geçip giden hayatını tamamıyla değiştirmek için sebepler hazırlıyordu.
Fakat hiç ağlamıyordu. Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar, bizde o gücün de yok olduğu vakitlerdir ki, onun yerine geçen etkileyici bir sakinlik, en şiddetli elem gözyaşlarından daha yakıcıdır.
Ôzet olarak, insanımıza, geri kalmış ya da az gelişmiş değil; fakir düşmüş, yani gücünü kaybetmiş bir varlık olarak bakmak düşünülebilir. Yani, ilkel bir topluluk değil, servetini kaybetmiş soylu bir topluluk denebilir.
Reklam