Hicret
@Hicrettt
Daisy
Ve bütün maviler öldü, hiçbir göğe sığamadılar.
Ağrı
377 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
benim "naif"çalıkuşu'm.İlişkiler
Reşat Nuri Günteki'nin en çok okunan beğenilen bu romanı tüm övgülere layık benim adıma.
1922 yıllarında önce gazetede yayınlanmış daha sonra kitap olarak basılmış, olan roman aşk edebiyat türünün
Dostoyevski'nin ilk romanı olan " İnsancıklar ", St.Petersburg'da yaşayan Makar Devuşkin orta yaşlı bir devlet memurunun ,Varvara Dobroselova ile mektuplasmalarindan oluşan bir eserdir.
Öncelikle kitabı algılamam biraz zaman aldı baştaki olaylar, kişiler, isimler kafami karıştırdı.Olaylar başta okadar karışık geldi ki takı kitabın sonunu görene kadar.Psikoanaliz olayların anlatıldığı kitapta insanların hayatlarının inceliklerini görmemizi sağlıyor. Herkes için de bir çok kişilik barındırıyor, bunlar bir şekilde gün yüzüne çıkıyor.İçimizde yaşadığımız uçurumları, hayal kırıklığını bir şekilde yaşayıp atlatmamız gerektiğini, vicdanımızla ,olaylarla yüzleşmemiş gerektiğini anlatan kitapta olaylar gün yüzüne çıkıyor. Olaylarin tek kişi yerine bir çok hayat üzerinden anlatılarak güzel bir piskolojik tahlil yapılmış. Hayatin insanları, evet hepimizin maskeleri var bir şekilde çıkması gereken maskeler, her koşul için taktığımız sahte maskeler..
Ben kitabı okumaktan keyif aldim.Zehra Yiğiter 'e teşekürler :)
Kitap Cezayir'ın Oran şehrinde ortaya çıkan bir veba salgınını anlatıyor.Bulaşıcı olan bu hastalıktan dolayı şehri kapatıyorlar.Şehre giriş ve çıkışlar yasaklanıyor.Sürgün yemiş bu kentin insanların içler acısı durumunun anlatıldığı kitapta herşeyi yaşayıp ve keskin gözlem gücüyle yazılmış.
Kitap betimlemelerle dolu şehir çok kolay gözlerinizin önünden geçiyor.
Bu sürgün yemiş kent tam umutsuzluğun çaresizliğin ortasında, terk edilmiş.Bir grubun öncülüğünde dayanışmasıyla öncülüğü Doktor Rieux tarafından verilen mücadeleyi ,yeni bir varoluşu, umudun ,dayanışmanin en büyük örneğidir. .
Özlemin,umutsuzluğun, çaresizliğin, hüznün, korkunun ama herşeye rağmen varolmanın mümkün olduğunu anlatıyor bizlere ...
Ben aşkın hiç bukadar çaresizliğe mahkum görmedim. Ölümün en derinlerinde hissedilirken çaresizce bekleyemez kimse..
Belkide en büyük sabrın göstergesi bu kitap ,insanın iradesinin çelik gibi olması gerektiğini söylüyor ama bunun mümkün olmadığınıda...
Bu kara ölümün olduğu şehirde dolaştım sanki tüm ölenleri gördüm, çaresizce beklemeye çalıştım nezaman doğacak güneş bu şehre.. En çokta acılan kapılardan sonra ki mutluluk daha başka nasıl anlatılırdı ki ...
Albert Camus'un ilk okuduğum kitabı ve son olmayacak.Sorgulamayi ,düşünmeyi seven herkesin severek okuyacağı bir kitap.
keyifle okuyun
Bu kitabı yaklaşık bir yıl önce elime almıştım. Ama tam okuyamamıştım yarim bırakmıştım,Çünkü;başları çok ağır ilerlemişti, doğrusunu söylemek gerekirse okumaktan sıkılmıştım.
Yarım kalan kitaplar ,
