Ev sahibi:
“On iki sene oluyor,değil mi?”dedi.
“Evet;mektepten çıktığımızdan beri görüşmedik!” “Ne yaptın da seni polis arıyor? Ben bir zamanlar tehlikeli fikirlere saplandığını ve işinden çıkarıldığını duymuştum!”
“Tahmin edebileceğin şeyler!”
“Dünyayı değiştireceğini mi sanıyorsun?”
“Siz dünyanın değişmez olduğuna inanmaya mecbursunuz!”
“ Hayat bu rugan iskarpinler‘e ne kadar benziyor!” dedi,” Tıpkı bunlar gibi biz de günler geçtikçe aşınmaya,bir tarafa kaykılmaya,çirkinleşmeye ve nihayet işe yaramamaya başlayacağız...”
Hayri’nin gözleri kadının yüzüne,binlerce defa onun uğruna ölebilecek bir bağlılıkla dikilirken, Adalet tatlı bir gülümsemeyle çocuğa isteyebileceği şeylerin hepsini birden vermiş oluyordu.