Harcamayı mutluluk kabul eden insanların geliştirdiği "kullan at" ya da belirli bir zaman sonra "yenile" kültürünü güçlendiriyor ve bu her alana egemen oluyor.
Bütün ömrü kendi kendini yemenin çilesi içinde geçecektir. Bu, onun içindeki demonu yenemeyen ruhunun aczini, ebedî kürek mahkûmiyeti hâlinde bizzat kendi kendine ceza verdiren, âdeta bünyevi diyebileceğim, içeriden gelme bir adalettir.
-O kadar mutluyum ki, bu beni korkutuyor.
Bela, sabırla ancak, eğitici ve yüceltici. Aldırmazlık veya aşırı önemsemeyle helak oluş değil, tersine belayı, onu var edenin adına bir gerçeklik olarak içinde tutmak ve onun bulutlar gibi toplandıktan sonra açılacağını beklemek. Ona hem razı olmak, hem de kabullenmeden içinde bir evlat gibi büyüttüğü, taşıdığı hâlâs anını beklemek.