f.
@Himlen
Mecburen Dünyalı
Telaşımızın bitmediği, zamanın hızla aktığı maddenin hayatımıza tamamen hakim olduğu şu dönemde bu kitabı okumak nefes almak gibi. Ruhsuzlaşan ibadetlerimizi ne için yaptığımızı, kime yaptığımızı hatırlatıyor. Muhabbetin sevginin kime ait olduğunu çok güzel anlatıyor. Şiddetle tavsiye ederim:)
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Düşünerek yürümekKitap İncelemesi
İnsanın hiç bir eyleminin boş olmaması gerektiğini anlatan bir kitap, beton yığınlar arasında ezilen ruhlarımızın, çürüyen bedenlerimizin ve yozlaşmış duygularımızın yürüyerek, düşünmekle nasıl hayat bulduğunu çok güzel anlatıyor. Aslında tasavvuf alimlerininde nefsi terbiyede kullandığı bir yöntem yürüyerek seyahat etmek.
0 sessiz ve kendi halindeki insan, ki kırk yaşına kadar herhangi bir siyasi konuvla ilgilendiği görülmemişti, bir anda öyle büyük bir devlet adamı, ıslahatçı ve
Politikacı oluverdi ki, yirmiüç yılda 1.2 milyon mil karelik Arabistan çölünün dağınık,kavgacı, cahil, dik kafalı, kültürsüz kabilelerini telgraf, telefon, radyo, demiryolları veya karayolları basın ve yayın gibi ulaşım ve haberleşme araçları olmaksızın bir dine, bir medeniyete, bir kanuna ve bir hükümete bağlayıverdi. Düşüncelerini
değistirdi, ahlâklarını düzeltti, kültürsüzlüklerini kültürle ikame etti, vahsiliğini medeniyete çevirdi, kötülük ve ahlâksızlıklarını iyilik, takva ve dürüstlüğe dönüştürdü.
Kanunsuzluk ve anarşi hareketlerini gıpta edilecek bir kanuna saygınlık ve devlete, nizama bağlılığa çevirdi, asırlarca içinden kaliteli ve yetenekli bir insanın çıkmadığı
kısır bir milleti öylesine verimli ve bereketli yaptı ki, her alanda yüzlerce ve hatta binlerce uzman, âlim, sanatçı ve ünlü şahsiyetler doğdu ve dünyaya din, ahlâk, medeniyet ve kültür dersleri vermeye başladılar.
Hayallerime dönüyorum hep. Dünya zenginliğinin sırtında taşınmış ebedi bir servet bu, dar günler için kenara konulacak bir şey.