Kubilay Atmaca
@Hindbrain
Sırt Çantalı
Ex nihilo nihil fit, et in nihilum nihil potest reverti.
80 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Ey Ölüm , koca kaptan , demir alalım ! haydi !
Bu diyar sıktı bizi , Ölüm ! Açalım yelken ! Siyah olsa da deniz ve gök mürekkep gibi , Kalbimiz ışıklarla doludur , bilirsin sen !
Akıt bize zehrini , güçlenelim daha da !
Bu ateş öylesine yakıyor beynimizi , Cennet ya da Cehennem , dalalım bu girdaba,
Bilinmez'in dibine bulmak için yeniyi !
Sayfa 233
Kubilay Atmaca yorumladı.
Bir kimse bu dünyadan ayrılınca rüzgara gider. Rüzgar ona, tıpkı araba tekerleğinin deliği gibi, bir yer açar. Kişi onunla yükseklere çıkar. Güneşe gider. Güneş ona, tıpkı bir davulun boşluğu gibi, bir yer açar. Kişi onunla yükseklere çıkar. Aya gider. Ay ona, tıpkı kocaman bir davulun boşluğu gibi bir yer açar. Kişi onunla yükseklere çıkar. Sıcağın ve soğuğun olmadığı dünyaya gider. Orada sonsuz yıllar geçirir.
Bu kitap nadir kitapta var diye biliyorum. Keyifli okumalar...
Kubilay Atmaca yorumladı.
Puan vermedi·1152 syf.·
376 günde okudu
·Okunma: 04 Ekim 2021 11:46
·2021 120. kitabı
Kubilay Atmaca bir yorumu yanıtladı.
"yetmiyor yaşamak bile
bir şey eksik
söyleyebilsem anlasanız
bilseniz bir şey eksik"
Zaman tükürüyor yüzüme; bir anda kemiklerim beliriveriyor, çözülüyorum hiçlikte çözülüyorum.
Önceki 1 yanıtı göster
Gizim yeraltında saçılıyor: "Hiçliğin Doruklarında". Cioran tasvirinde...