Allah Teâlâ şöyle ferman buyurdu:
Kim benim veli kuluma düşmanlık ederse, ben de ona harp ilan ederim.
Kulumu bana yaklaştıran şeyler arasında en çok hoşuma gideni, ona farz kıldığım şeyleri yerine getirmesidir.
Kulum bana nafile ibadetlerle yaklaşmaya devam eder, sonunda sevgime erer.
Onu bir sevdim mi artık ben onun işittiği kulağı, gördüğü gözü, tuttuğu eli, yürüdüğü ayağı olurum.
Benden bir şey isteyince onu veririm, benden sığınma talep etti mi onu himayeme alır, korurum.
Ben yapacağım bir şeyde, mümin kulumun ruhunu kabzetmedeki tereddüdüm kadar hiç tereddüde düşmem: O ölümü sevmez, ben de onun sevmediği şeyi sevmem."