Çiçeklerine küsmüş bir evin kadınısın sen
Bahar gelmeden açan çiçeklerin üşüyecek
Toplamış gitmişsin dargınlığını
Tüllere astığın eşarbını
Kızlar diye sevdiğin çiçeklerin
Kalmış elini son kez dokunduğun su bardağı
Sıcak hatıraların tadı ne acı
Üzgünlükten perdelerini çektim üzerime evimizin
Şiir yarayı pansuman edecek gibi değil.
"yaşam: ah güzel yaşam. onu nerede aramalı?" "hayır, insan istediği gibi yaşayamaz, doğrudur. yoksa insan en derin zekanın bile içinden çıkamayacağı bir çelişmeler karanlığına düşer. bir gün bir şeyi istersin, ertesi gün tutkuyla, ölesiye ona bağlanırsın, daha ertesi gün onu istediğinden utanırsın, arzun yerine geldiği için hayata lanet edersin. işte insan hayatta kendi istediğinin peşinden serbestçe giderse böyle olur. bastığımız yeri yoklayarak yürümeliyiz; bazı şeylerden gözlerimizi çevirmeliyiz, mutluluk hülyalarına kapılmamalıyız, mutluluk elimizden kaçarsa isyan etmemeliyiz; hayat budur işte..."