Kut ve Altın Işık: Etnografların ve sosyologların "Mana" dedikleri şeye eski Türkler "Kut" derlerdi. "Kut" münteşir bir kutsiyettir ki hangi şeyin üzerine konarsa onu mukaddes kılar. Kutlu dağ, Kutlu Meral gibi. "Kut"u "Altın Işık" suretinde tasavvur ederlerdi. Bu altın ışık hangi insana, hangi hayvana, hangi şeye temas ederse onu gebe bırakır.
Tapınağın gölgesinde takipçileri arasında dolaşan öğretmen, bilgeliğinden ziyade, imanı ve sevgisini verir öğrencilerine. Ve gerçekten bilgeyse, bilgeliğin evine girmeyi teklif etmez size, bunun yerine kendi zihinlerinizin kapısına götürür sizi.